صاف نشستن میتواند به تصمیمگیری بهتر کمک کند
پژوهشی تازه از دانشگاه مکگیل نشان میدهد که حتی یک تغییر کوچک در حالت نشستن ممکن است بر خلقوخو و شیوه تصمیمگیری اثر بگذارد؛ بهویژه در موقعیتهایی که فرد باید میان ریسک و پاداش انتخاب کند. به گزارش آذرنگار، در این مطالعه که روی نزدیک به ۲۰۰ نفر انجام شد، شرکتکنندگانی که بهطور غیرمستقیم در […]
پژوهشی تازه از دانشگاه مکگیل نشان میدهد که حتی یک تغییر کوچک در حالت نشستن ممکن است بر خلقوخو و شیوه تصمیمگیری اثر بگذارد؛ بهویژه در موقعیتهایی که فرد باید میان ریسک و پاداش انتخاب کند.
به گزارش آذرنگار، در این مطالعه که روی نزدیک به ۲۰۰ نفر انجام شد، شرکتکنندگانی که بهطور غیرمستقیم در وضعیت نشسته صاف قرار گرفته بودند، احساس غرور بیشتری گزارش کردند و در یک بازی رایانهای مربوط به «ریسک در برابر پاداش» عملکرد بهتری داشتند. در مقابل، افرادی که به سمت جلو خم شده و پشت میز کوتاهتری قرار داشتند، معمولاً ریسک کمتری پذیرفتند و در نهایت امتیاز کمتری به دست آوردند.
این یافتهها نشان میدهد که حتی ویژگیهای ساده محیط، مانند ارتفاع میز یا محل قرارگیری صفحهنمایش، میتواند بدون آنکه فرد متوجه شود، رفتار او را تحت تأثیر قرار دهد.
چگونه وضعیت نشستن تغییر کرد؟
نکته مهم در این پژوهش آن بود که محققان از شرکتکنندگان نخواستند آگاهانه صاف بنشینند یا قوز کنند. در عوض، محیط را طوری طراحی کردند که بدن افراد بهطور طبیعی به یک حالت خاص سوق داده شود.
پس از انجام چند آزمون اولیه، شرکتکنندگان به سراغ یک تبلت رفتند که تصور میکردند برای ارزیابی یک اپلیکیشن موبایل استفاده میشود. برخی از آنها با تبلتی کار میکردند که روی پایه و میز قابل تنظیم قرار داشت؛ همین موضوع آنها را به نشستن صافتر تشویق میکرد. در مقابل، گروه دیگر با تبلتی روی میز کوتاه و پایین کار میکردند و ناچار بودند بیشتر به جلو خم شوند.
نشستن صاف و ریسکپذیری هوشمندانهتر
در ادامه، از داوطلبان خواسته شد یک بازی رایانهای موسوم به balloon analog risk task انجام دهند. در این بازی، هر بار که بادکنک مجازی را بیشتر باد میکردند، پاداش بالقوه افزایش مییافت؛ اما همزمان احتمال ترکیدن بادکنک و از دست رفتن امتیاز هم بیشتر میشد.
نتیجه نشان داد افرادی که صاف نشسته بودند، معمولاً بادکنک را بیشتر باد میکردند و پاداش بیشتری میگرفتند. با این حال، این رفتار بهمعنای «بیاحتیاطی» نبود؛ زیرا آنها در مجموع عملکرد موفقتری داشتند.
جورج آرمونی، استاد دانشگاه مکگیل و نویسنده ارشد مقاله، میگوید:
«این موضوع نشان میدهد آنها صرفاً تکانشیتر رفتار نمیکردند، بلکه در حال انجام نوعی ریسکپذیری مؤثرتر بودند.»
اثر بر احساسات
پرسشنامههای بعدی نیز نشان دادند که گروه صافنشسته، احساس غرور بیشتری را گزارش کردهاند؛ احساسی که با خلقوخوی مثبت ارتباط دارد.
بحث قدیمی درباره “Power Pose”
این پژوهش در ادامه بحثی طولانی درباره اثر حالت بدن بر روان انجام شده؛ بحثی که پس از مطرح شدن مفهوم «پاور پوز» یا ژستهای قدرتنمایی، بسیار داغ شد. منتقدان همواره گفتهاند شاید شرکتکنندگان حدس بزنند هدف آزمایش چیست و بر همان اساس پاسخ دهند.
تیم مکگیل برای کاهش این احتمال، آزمایش را بهگونهای طراحی کرد که افراد هیچ دستور مستقیمی درباره نحوه نشستن دریافت نکنند. پس از پایان آزمایش نیز بیشتر شرکتکنندگان اظهار کردند که متوجه نشده بودند وضعیت بدنی بخشی از مطالعه بوده است.
معنای واقعی این یافتهها
پژوهشگران برای اطمینان از اینکه واقعاً تفاوتی فیزیکی در حالت بدن ایجاد شده، از تحلیل ویدئویی برای اندازهگیری زاویه گردن استفاده کردند؛ روشی که در بسیاری از مطالعات قبلی کمتر بهکار رفته بود.
با این حال، نویسندگان تأکید میکنند که این نتایج بهمعنای آن نیست که صاف نشستن بهتنهایی میتواند ناگهان قضاوت، اعتمادبهنفس یا موفقیت فرد را متحول کند. حالت بدن فقط یکی از عوامل متعدد اثرگذار بر خلقوخو و تصمیمگیری است.
با وجود این، مطالعه حاضر یادآور میشود که محیطهای روزمره ــ از طراحی میز کار گرفته تا محل قرارگیری صفحهنمایش ــ ممکن است بیصدا و تدریجی بر احساسات و انتخابهای ما اثر بگذارند.
منبع علمی
Soren Wainio-Theberge & Jorge Armony
Manipulating posture implicitly through environmental constraints influences mood and risk-taking behaviour
British Journal of Psychology, ۲ June 2026
DOI: ۱۰.۱۱۱۱/bjop.70083