بررسی تجربه یک مرکز درمانی در تبریز: آیا دیابت، مدیریت پارگی زودرس کیسه آب را تغییر میدهد؟
پژوهشی در مرکز آموزشیدرمانی الزهرا در تبریز بررسی کرده است که آیا وجود دیابت بارداری یا دیابت آشکار پیش از بارداری، پیامدهای مادر و نوزاد را در موارد «پارگی زودرس کیسه آب پیش از موعد» تغییر میدهد یا نه. شماری از نویسندگان این مقاله به سرپرستی دکتر محمد سعادتی شهرک به دانشگاه علوم پزشکی […]
پژوهشی در مرکز آموزشیدرمانی الزهرا در تبریز بررسی کرده است که آیا وجود دیابت بارداری یا دیابت آشکار پیش از بارداری، پیامدهای مادر و نوزاد را در موارد «پارگی زودرس کیسه آب پیش از موعد» تغییر میدهد یا نه. شماری از نویسندگان این مقاله به سرپرستی دکتر محمد سعادتی شهرک به دانشگاه علوم پزشکی تبریز و مراکز وابسته به آن وابستگی سازمانی دارند و پژوهش با حمایت مالی دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شده است.
پارگی زودرس کیسه آب پیش از موعد، یا PPROM، به پارهشدن کیسه آب پیش از شروع دردهای زایمانی و پیش از هفته ۳۷ بارداری گفته میشود. این وضعیت با افزایش احتمال زایمان زودرس و برخی عوارض مادر و نوزاد همراه است و معمولاً نیازمند پایش و تصمیمگیری دقیق پزشکی است.
این مطالعه، پرونده ۲۱۱ مادر بستریشده بین هفتههای ۲۴ تا ۳۴ بارداری را در فاصله فروردین ۱۳۹۵ تا شهریور ۱۳۹۹ بررسی کرد. شرکتکنندگان در سه گروه قرار گرفتند:
- ۱۲۶ نفر بدون دیابت
- ۶۹ نفر با دیابت بارداری؛ شامل ۴۴ نفر با درمان انسولین و ۲۵ نفر با کنترل رژیم غذایی
- ۱۶ نفر با دیابت آشکار که پیش از بارداری یا در اوایل آن وجود داشته است
یافتههای اصلی چه بود؟
سن و شاخص توده بدنی (BMI) مادران در گروههای دیابتی بالاتر بود. همچنین، میانگین سن بارداری هنگام پارگی کیسه آب و هنگام زایمان در گروه بدون دیابت اندکی پایینتر گزارش شد. با این حال، فاصله زمانی بین وقوع PPROM تا شروع زایمان یا ختم بارداری، تفاوت آماری معناداری میان گروهها نداشت.
از نظر عوارض مادری نیز مواردی مانند کوریوآمنیونیت ــ عفونت پردهها و مایع اطراف جنین ــ و نیاز به انتقال خون، بین گروهها تفاوت معناداری نداشتند. اما پرهاکلامپسی شدید در گروه دیابت آشکار بیشتر بود و مادران دیابتی پس از زایمان، بهطور متوسط مدت بیشتری در بیمارستان ماندند.
در ارزیابی نوزادان، تفاوتهایی در وزن تولد، نمره آپگار دقیقه پنجم، نیاز به احیا، قند خون نوزاد و برخی شاخصهای گاز خون بند ناف دیده شد. برای نمونه، افت قند خون نوزاد در گروه دیابت آشکار بیشتر بود. با این حال، تفاوتهای مشاهدهشده در بخشی از پیامدهای نوزادی میتواند با تفاوت در سن بارداری هنگام زایمان مرتبط باشد؛ زیرا نوزادان گروه بدون دیابت، بهطور متوسط زودتر متولد شده بودند.
پیام کاربردی مطالعه
پژوهشگران نتیجه گرفتهاند که اجرای پروتکل رایج مدیریت PPROM ــ شامل پایش مادر و جنین و در صورت مناسببودن شرایط، ادامه مراقبت تا پایان هفته ۳۴ بارداری ــ در افراد مبتلا به دیابت بارداری یا دیابت آشکار، در این نمونه با افزایش خطر اضافی در پیامدهای مادر و نوزاد همراه نبوده است.
اما این نتیجه به معنی یکسانبودن شرایط همه بارداریهای دیابتی نیست. این پژوهش گذشتهنگر و مبتنی بر پروندههای پزشکی یک مرکز بوده و تعداد افراد مبتلا به دیابت آشکار نیز کم بوده است (۱۶ نفر). همچنین، داده کاملی درباره شدت کنترل قند خون، مانند HbA1c، در دسترس پژوهشگران نبوده است. بنابراین، تصمیمگیری درمانی در هر بارداری باید همچنان بر اساس وضعیت فردی مادر، سن بارداری، علائم عفونت، وضعیت جنین و کنترل قند خون انجام شود.
نکته دقت علمی: در متن مقاله، برای جدول مقایسه زیرگروههای دیابت بارداری یک ناسازگاری نگارشی دیده میشود: دادههای جدول نشان میدهند سن بارداری در گروه بدون دیابت کمتر بوده است، اما یک جمله در توضیح جدول بهاشتباه «بالاتر» بودن آن را بیان میکند. تفسیر بالا بر پایه اعداد جدولها و نتایج اصلی مقاله تنظیم شده است.
منبع