پروتزهای مفصل ران بسیار بادوام‌تر از تصور قبلی‌اند

به گزارش آذرنگارنده:

یک مطالعه بزرگ بین‌المللی نشان می‌دهد که پروتزهای جدید تعویض مفصل ران بسیار بیشتر از برآوردهای قدیمی دوام می‌آورند و می‌توانند برای دهه‌ها عملکرد مطلوب خود را حفظ کنند. این یافته می‌تواند نگاه بیماران و پزشکان را به زمان‌بندی جراحی و چشم‌انداز بلندمدت آن تغییر دهد.

پژوهش تازه که در The Lancet منتشر شده، داده‌های نزدیک به ۱.۹ میلیون عمل تعویض مفصل ران از رجیستری‌های ملی مفاصل را، همراه با نتایج مطالعات بالینی روی بیش از ۵۰۰۰ بیمار، بررسی کرده است. بر اساس این تحلیل، حدود:

• ۹۳ درصد از پروتزها پس از دست‌کم ۲۰ سال همچنان عملکرد مناسب دارند
• حدود ۹۲ درصد پس از ۲۵ سال فعال و قابل استفاده باقی می‌مانند
• و نزدیک به ۹۱ درصد حتی بعد از ۳۰ سال نیز کارایی خود را حفظ می‌کنند

این ارقام نسبت به برآوردهای قبلی بسیار امیدوارکننده‌تر هستند.

فاصله زیاد با برآوردهای قدیمی

در یک مطالعه منتشرشده در لنست در سال ۲۰۱۹، تخمین زده شده بود که تنها حدود ۵۸ درصد از تعویض‌های مفصل ران تا ۲۵ سال دوام می‌آورند. اما پژوهشگران تأکید می‌کنند که آن تحلیل قدیمی شامل نسل‌های قدیمی‌تر ایمپلنت‌ها نیز بود؛ موادی که امروز دیگر به‌طور گسترده استفاده نمی‌شوند.

پیشرفت در طراحی و مواد سازنده پروتزهای مدرن، به‌ویژه در سطوح تماس و سایش، نقش مهمی در افزایش دوام این مفاصل مصنوعی داشته است.

چرا پروتزهای امروزی ماندگارتر شده‌اند؟

یکی از دلایل اصلی این پیشرفت، بهبود در bearing surfaces یا همان بخش‌هایی از مفصل مصنوعی مربوط می‌شود که هنگام راه رفتن، بالا رفتن از پله یا برخاستن از صندلی، روی یکدیگر حرکت می‌کنند.

مواد جدیدتر مانند:

• پلی‌اتیلن با پیوند عرضی بالا (highly cross-linked polyethylene)
• سرامیک‌های پیشرفته

طوری طراحی شده‌اند که:

• اصطکاک کمتری ایجاد کنند
• ذرات سایش کمتری آزاد کنند
• و در نتیجه، فرسودگی مفصل مصنوعی را در طول زمان کاهش دهند

در پروتزهای قدیمی‌تر، سایش می‌توانست ذرات ریزی آزاد کند که باعث التهاب بافت اطراف مفصل می‌شد. این التهاب به‌مرور احتمال شل شدن ایمپلنت و نیاز به جراحی مجدد را افزایش می‌داد.

این یافته برای بیماران چه معنایی دارد؟

این نتایج می‌توانند برداشت بیماران از جراحی تعویض مفصل ران را تغییر دهند. در گذشته، به‌ویژه به افراد جوان‌تر هشدار داده می‌شد که اگر خیلی زود تحت این جراحی قرار بگیرند، احتمالاً در سال‌های بعد به جراحی مجدد یا Revision surgery نیاز پیدا خواهند کرد.

این نگرانی بی‌دلیل نبود، چون جراحی مجدد معمولاً:

• از عمل اول پیچیده‌تر است
• ممکن است با کاهش ذخیره استخوانی
• بافت اسکار
• و گزینه‌های محدودتر برای ایمپلنت جدید

همراه باشد.

اما دوام بیشتر پروتزهای مدرن می‌تواند این نگرانی را تا حدی کاهش دهد؛ هرچند آن را به‌طور کامل از بین نمی‌برد.

دوام پروتز برای همه یکسان نیست

پژوهشگران یادآور می‌شوند که این اعداد، میانگین‌های جمعیتی هستند و نباید به‌عنوان تضمین فردی برای هر بیمار تعبیر شوند. طول عمر یک پروتز مفصل ران همچنان به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله:

• سن بیمار
• سطح فعالیت بدنی
• کیفیت استخوان
• وزن بدن
• وضعیت سلامت عمومی
• نوع ایمپلنت
• تکنیک جراحی

بنابراین، هرچند داده‌های جدید بسیار امیدوارکننده‌اند، تصمیم‌گیری درباره جراحی همچنان باید بر اساس شرایط اختصاصی هر فرد انجام شود.

جمع‌بندی

مطالعه جدید تصویری بسیار مثبت از آینده تعویض مفصل ران ارائه می‌دهد. بر خلاف تصور قدیمی که این جراحی را نوعی راه‌حل موقتی می‌دانست، شواهد تازه نشان می‌دهند که بسیاری از پروتزهای مدرن می‌توانند برای چند دهه دوام بیاورند و به بیماران کمک کنند بخش بزرگی از زندگی خود را با درد کمتر و تحرک بیشتر سپری کنند.

به بیان ساده، تعویض مفصل ران مدرن دیگر فقط یک ترمیم کوتاه‌مدت نیست؛ برای بسیاری از بیماران، می‌تواند راه‌حلی بلندمدت و پایدار باشد.