هشدار یک پژوهش جدید: خواب بیشازحد هم میتواند بدن را سریعتر پیر کند
یه گزارش آذرنگارنده: نتایج یک مطالعه تازه نشان میدهد نهتنها کمخوابی، بلکه خواب بیشازحد نیز ممکن است روند پیری زیستی اندامهای بدن را تسریع کند. این تحقیق که در نشریه معتبر Nature منتشر شده، ارتباط میان مدت زمان خواب و سرعت پیر شدن اندامهایی مانند مغز، قلب، ریهها و سیستم ایمنی را بررسی کرده است. […]
یه گزارش آذرنگارنده:
نتایج یک مطالعه تازه نشان میدهد نهتنها کمخوابی، بلکه خواب بیشازحد نیز ممکن است روند پیری زیستی اندامهای بدن را تسریع کند. این تحقیق که در نشریه معتبر Nature منتشر شده، ارتباط میان مدت زمان خواب و سرعت پیر شدن اندامهایی مانند مغز، قلب، ریهها و سیستم ایمنی را بررسی کرده است.
پژوهشگران با استفاده از «ساعتهای زیستی پیری» — ابزارهایی مبتنی بر یادگیری ماشین که با تحلیل شاخصهای زیستی مانند پروتئینهای موجود در خون، سن بیولوژیک افراد را تخمین میزنند — دریافتند افرادی که کمتر از ۶ ساعت یا بیشتر از ۸ ساعت در شب میخوابند، نشانههایی از پیری سریعتر اندامها نشان میدهند.
در مقابل، سالمترین الگوهای پیری در افرادی مشاهده شد که به طور میانگین بین ۶٫۴ تا ۷٫۸ ساعت در شب میخوابیدند؛ بازهای نسبتاً محدود که به گفته محققان، ممکن است محدوده طلایی خواب برای سلامت بدن باشد.
جونهاو ون، استادیار رادیولوژی در دانشگاه کلمبیا و سرپرست این مطالعه، میگوید:
«مطالعات قبلی ارتباط خواب با پیری مغز را نشان داده بودند، اما پژوهش ما نشان میدهد خواب کم یا زیاد با پیری سریعتر تقریباً همه اندامهای بدن مرتبط است. این یافتهها اهمیت خواب را در حفظ هماهنگی میان مغز و بدن، تعادل متابولیک و سلامت سیستم ایمنی برجسته میکند.»
این تحقیق با تحلیل دادههای حدود ۵۰۰ هزار نفر از پایگاه اطلاعاتی UK Biobank انجام شد. پژوهشگران با استفاده از مدلهای یادگیری ماشین، ۲۳ ساعت زیستی پیری را برای ۱۷ دستگاه مختلف بدن طراحی کردند و آنها را با میزان خواب گزارششده افراد مقایسه کردند.
نتایج نشان داد الگوی رابطه میان خواب و پیری، شکلی «U» مانند دارد؛ یعنی هم خواب خیلی کم و هم خواب بیشازحد با پیری سریعتر همراه است.
همچنین خواب ناکافی بهطور قوی با افسردگی و اضطراب مرتبط بود و با افزایش خطر چاقی، دیابت نوع ۲، فشار خون بالا، بیماریهای قلبی و اختلالات ریتم قلب ارتباط داشت. از سوی دیگر، هم خواب کوتاه و هم خواب طولانی با بیماریهای ریوی مزمن، آسم و مشکلات گوارشی مانند التهاب معده و رفلاکس معده مرتبط بودند.
پژوهشگران تأکید میکنند این مطالعه رابطه علت و معلولی را اثبات نمیکند، اما نشان میدهد مدت زمان خواب بخش مهمی از فیزیولوژی کلی بدن است و اثرات گستردهای بر سلامت دارد.
جالب آنکه تحلیلهای بیشتر نشان داد خواب کوتاه و خواب طولانی ممکن است از مسیرهای زیستی متفاوتی به افسردگی در سنین بالا منجر شوند؛ موضوعی که میتواند در آینده به طراحی درمانهای هدفمندتر برای اختلالات خواب کمک کند.
محققان در نهایت تأکید میکنند توجه به کیفیت و مدت خواب، میتواند یکی از عوامل کلیدی در حفظ سلامت اندامها و کند کردن روند پیری زیستی باشد.