بارش شهابی برساوشی امسال درخشان‌تر دیده شد؛ وقتی ماه سرگرم دیدار با خورشید بود

بارش شهابی برساوشی امسال شرایط مناسبی برای رصد داشت؛ زیرا نبود نور ماه در آسمان شب باعث شد تعداد بیشتری از شهاب‌ها نسبت به سال‌های معمول قابل مشاهده باشند.

به گزارش آذرنگار، یکی از دلایل اصلی مطلوب‌بودن شرایط رصد بارش شهابی برساوشی، غیبت ماه از آسمان شب بود. نبود نور ماه، تاریکی بیشتری در آسمان ایجاد کرد و به رصدگران اجازه داد شهاب‌های بیشتری را مشاهده کنند.

اما ماه در این مدت کجا بود؟ ماه سرگرم عبور از مقابل خورشید بود. هم‌زمان با نزدیک‌شدن بارش برساوشی به اوج خود، ماه از برابر خورشید گذشت و یک خورشیدگرفتگی کامل را رقم زد که از بخش‌هایی از گرینلند و اسپانیا قابل مشاهده بود.

بارش شهابی برساوشی زمانی رخ می‌دهد که زمین از میان جریان ذرات و بقایای به‌جامانده از دنباله‌دار سویفت–تاتل عبور می‌کند. این دنباله‌دار در مدار خود به دور خورشید، ذراتی از گردوغبار و سنگ‌های بسیار ریز بر جای می‌گذارد و هنگامی که زمین با این جریان برخورد می‌کند، ذرات وارد جو می‌شوند و در اثر سوختن، رگه‌های نورانی شهاب‌ها را ایجاد می‌کنند.

با وجود آن‌که بیشتر شهاب‌های برساوشی معمولاً تنها به اندازه یک دانه شن هستند، اغلب سریع و درخشان دیده می‌شوند. دلیل این ویژگی آن است که بقایای دنباله‌دار سویفت–تاتل در مداری حرکت می‌کنند که جهت آن تا حدی مخالف جهت حرکت زمین به دور خورشید است. در نتیجه، این ذرات با سرعت بیشتری وارد جو زمین می‌شوند و نور درخشان‌تری تولید می‌کنند.

تصویر ترکیبی منتشرشده از این بارش، طی چند شب در منطقه جیزرکا در جمهوری چک ثبت شده است. مسیر شهاب‌ها در این تصویر را می‌توان تا نقطه‌ای مشترک در آسمان دنبال کرد؛ نقطه‌ای که به آن کانون بارش یا رادیانت گفته می‌شود و در صورت فلکی برساوش قرار دارد.