چرا این سیارک «دوتایی» است؟ هایابوسا۲ چهره واقعی توریفونه را آشکار کرد
به گزارش آذرنگارنده: فضاپیمای رباتیک ژاپنی هایابوسا۲ در گذر اخیر خود از کنار سیارک ۹۸۹۴۳ Torifune، تصاویری ثبت کرده که نشان میدهد این جرم آسمانی برخلاف تصورهای قبلی، یک سنگ کشیده ساده نیست، بلکه از دو بخش بههمچسبیده تشکیل شده است. پیشتر رصدهای انجامشده از زمین نشان میدادند که توریفونه شکلی کشیده و نامتقارن دارد، […]
به گزارش آذرنگارنده:
فضاپیمای رباتیک ژاپنی هایابوسا۲ در گذر اخیر خود از کنار سیارک ۹۸۹۴۳ Torifune، تصاویری ثبت کرده که نشان میدهد این جرم آسمانی برخلاف تصورهای قبلی، یک سنگ کشیده ساده نیست، بلکه از دو بخش بههمچسبیده تشکیل شده است.
پیشتر رصدهای انجامشده از زمین نشان میدادند که توریفونه شکلی کشیده و نامتقارن دارد، اما تصاویر تازه هایابوسا۲ نشان دادهاند که این سیارک در واقع دارای دو لُب یا دو برآمدگی اصلی متصل به یکدیگر است؛ ساختاری که در برخی اجرام کوچک منظومه شمسی دیده میشود و به آن ظاهر «دوتایی تماسی» گفته میشود.
طول این سیارک حدود چهار زمین فوتبال برآورد شده است. توریفونه در مدار خود به دور خورشید، بارها به زمین نزدیک میشود، اما پژوهشگران تأکید میکنند که تهدیدی برای زمین محسوب نمیشود.
علاوه بر شکل غیرعادی، دانشمندان در سطح این سیارک تختهسنگهای بزرگ زیادی مشاهده کردهاند، اما نکته جالب این است که دهانه برخوردی آشکاری روی آن دیده نمیشود. به باور پژوهشگران، این موضوع احتمالاً به این دلیل است که سطح توریفونه از انبوهی از خردهسنگ و آوار سست تشکیل شده و در نتیجه، آثار برخوردها برای مدت طولانی حفظ نمیشوند.
دانشمندان میگویند توریفونه از نظر ساختاری به سیارک معروف Arrokoth شباهت دارد. بر این اساس، احتمال میرود دو بخش اصلی این جرم در آغاز بهطور جداگانه شکل گرفته باشند و سپس در برخوردی آرام به هم رسیده و به یکدیگر چسبیده باشند.
هایابوسا۲ پیشتر در سال ۲۰۱۸ با سیارک ریوگو ملاقات کرده بود و به یکی از مأموریتهای مهم اکتشافی ژاپن در منظومه شمسی تبدیل شد. این فضاپیما اکنون در مسیر مأموریت بعدی خود قرار دارد و قرار است در سال ۲۰۳۱ به سیارک ۱۹۹۸ KY26 برسد؛ جرمی کوچکتر که با سرعتی غیرعادی به دور خود میچرخد و ممکن است ذخایری از یخ در خود داشته باشد.
کشف تازه درباره توریفونه میتواند به دانشمندان کمک کند درک بهتری از نحوه شکلگیری سیارکهای کوچک، برخوردهای آرام در اوایل منظومه شمسی و ساختار اجرام تودهسنگی بهدست آورند.


