برای این شهاب چه اتفاقی افتاده است؟
این رد نورانی شهاب، هنگام نوردهی طولانیمدت از سحابی بزرگ لاکپشت (Great Lacerta Nebula) ثبت شده است؛ سحابیای که بهصورت کمنور و سرخفام در نزدیکی مرکز تصویر دیده میشود. شهاب بهسرعت ظاهر شده و از میدان دید خارج شده است. شهابواره، که احتمالاً تنها به اندازه یک سنگریزه کوچک بوده، هنگام ورود به جو […]
این رد نورانی شهاب، هنگام نوردهی طولانیمدت از سحابی بزرگ لاکپشت (Great Lacerta Nebula) ثبت شده است؛ سحابیای که بهصورت کمنور و سرخفام در نزدیکی مرکز تصویر دیده میشود. شهاب بهسرعت ظاهر شده و از میدان دید خارج شده است.
شهابواره، که احتمالاً تنها به اندازه یک سنگریزه کوچک بوده، هنگام ورود به جو زمین با گرمکردن و برانگیختن گازهای پیرامون خود، درخشندگی ایجاد میکند. خود شهابواره نیز در این فرایند بهتدریج بخار میشود و گاز و غبار بر جایمانده از آن، تحت تأثیر بادهای جوّی پراکنده میشوند. رنگهای مختلف این رد میتوانند سرنخهایی از ترکیب شیمیایی ماده اولیه شهابواره در اختیار پژوهشگران قرار دهند.
این تصویر ماه گذشته از رصدخانههای دره مرگ در ایالت نوادا، آمریکا گرفته شده است.
ماه جاری نیز زمان مناسبی برای شهاببینی است. اکنون سه بارش شهابی فعالاند، اما نور ماه نیمهافراشته و درخشان، دیدن شهابها را تا حدی دشوار کرده است. فعالترین این بارشها، یعنی بارش شهابی برساووشی (Perseids)، حدود ۱۰ روز دیگر به اوج میرسد؛ زمانی که نور ماه بهطور محسوسی کمتر خواهد بود.
اوج امسالِ بارش برساووشی تقریباً با ماه نو همزمان است و از برخی نقاط زمین، این ماه نو با خورشیدگرفتگی کامل نیز همراه میشود.