راز بخشهای صاف سیارک ایتوکاوا چیست؟ دانشمندان پاسخ را پیدا کردند
به گزارش آذرنگارنده به نقل از ناسا: چرا بخشهایی از سطح سیارک «ایتوکاوا» (Itokawa) اینقدر صاف و هموار است، در حالی که بخشهای دیگر آن پوشیده از سنگهای بزرگ و ناهموارند؟ دانشمندان اکنون معتقدند پاسخ این معما به ساختار عجیب این سیارک مربوط میشود؛ جرمی که بیشتر شبیه یک «توده آوار فضایی» است تا یک […]
به گزارش آذرنگارنده به نقل از ناسا:
چرا بخشهایی از سطح سیارک «ایتوکاوا» (Itokawa) اینقدر صاف و هموار است، در حالی که بخشهای دیگر آن پوشیده از سنگهای بزرگ و ناهموارند؟ دانشمندان اکنون معتقدند پاسخ این معما به ساختار عجیب این سیارک مربوط میشود؛ جرمی که بیشتر شبیه یک «توده آوار فضایی» است تا یک سنگ یکپارچه.
سیارک ایتوکاوا در سال ۲۰۰۵ توسط فضاپیمای ژاپنی هایابوسا (Hayabusa) از نزدیک بررسی شد. تصاویر این مأموریت نشان دادند که سطح این سیارک ترکیبی عجیب از مناطق بسیار ناهموار و نواحی صاف و بدون دهانههای برخوردی است؛ موضوعی که سالها ذهن دانشمندان را درگیر کرده بود.
سیارکی از جنس «توده سنگ و غبار»
پژوهشگران میگویند ایتوکاوا احتمالاً یک «Rubble Pile Asteroid» یا سیارک تودهآواری است؛ یعنی جرمی که از کنار هم قرار گرفتن قطعات سنگی، غبار و بقایای برخوردهای قدیمی شکل گرفته و ساختار محکمی مانند یک سنگ یکپارچه ندارد.
بررسی مرز میان مناطق صاف و ناهموار نشان میدهد لرزشها و تکانهای مداوم این سیارک میتواند باعث جداسازی سنگهای بزرگ و کوچک شود.
«اثر آجیل برزیلی» در فضا
دانشمندان این پدیده را با چیزی به نام اثر آجیل برزیلی (Brazil Nut Effect) توضیح میدهند. در این پدیده، وقتی مخلوطی از ذرات ریز و درشت تکان داده میشود، قطعات بزرگتر به سطح میآیند و ذرات کوچکتر به پایین میروند؛ مشابه اتفاقی که در بستههای آجیل مخلوط رخ میدهد.
به نظر میرسد همین فرآیند در ایتوکاوا باعث شده برخی نواحی با ذرات ریزتر و نرمتر پوشیده شوند و ظاهر صافتری پیدا کنند.
فرود هایابوسا روی «دریای MUSES»
فضاپیمای هایابوسا حتی روی یکی از همین نواحی صاف که «دریای MUSES» نام دارد فرود آمد و از سطح سیارک نمونهبرداری کرد.
این نمونهها بعدها به زمین بازگردانده شدند و اطلاعات ارزشمندی درباره تاریخچه ایتوکاوا و همچنین سالهای اولیه شکلگیری منظومه شمسی در اختیار دانشمندان قرار دادند.
آیا ایتوکاوا ممکن است با زمین برخورد کند؟
شبیهسازیهای رایانهای نشان میدهد این سیارک حدود ۵۰۰ متری ممکن است طی چند میلیون سال آینده با زمین برخورد کند. البته چنین برخورد احتمالی در آیندهای بسیار دور رخ خواهد داد و در حال حاضر تهدیدی فوری برای زمین محسوب نمیشود.


