سحابی «پری دریایی»؛ داستانی از گرد ستارگان در دل کهکشان

به گزارش آذرنگارنده:

در افسانه‌های قدیمی آمده است که «پری دریایی کوچک» در پایان داستان به کف دریا تبدیل شد؛ اما در پهنه بی‌کران کیهان، به نظر می‌رسد او سرنوشت باشکوه‌تری داشته و به «گرد ستارگان» بدل گشته است.

تصویر خیره‌کننده‌ای که مشاهده می‌کنید، سحابی «پری دریایی» (Mermaid Nebula) نام دارد که به سحابی «ماهی فایتر» (Betta Fish) نیز معروف است. این سحابی در واقع بخشی از بازمانده یک ابرنواختر به نام G296.5+10.0 است.

رنگ‌ها از چه می‌گویند؟

تضاد رنگی در این تصویر، نشان‌دهنده عناصر شیمیایی مختلف در اعماق فضا است. رنگ آبی که در تصویر می‌بینید، از اکسیژن دو بار یونیزه شده (OIII) منشأ می‌گیرد، در حالی که رنگ قرمز تیره ناشی از تابش گاز هیدروژن است.

میراث یک انفجار سهمگین

این سحابی که در فاصله چند هزار سال نوری از زمین قرار دارد، حدود ۱۰ هزار سال پیش شکل گرفته است؛ زمانی که یک ستاره عظیم با انفجاری تحت عنوان «ابرنواختر» به عمر خود پایان داد. این انفجار بزرگ، میراث عجیبی از خود به جای گذاشته است: یک «پالسار» یا ستاره نوترونی جوان که با سرعتی حدود دو بار در هر ثانیه به دور خود می‌چرخد.

نکته جالب اینجاست که این پالسار تنها در طیف پرتو ایکس قابل ردیابی است و تا به امروز در نور مرئی (نوری که چشم انسان یا تلسکوپ‌های نوری می‌بینند) مشاهده نشده است؛ به همین دلیل، خودِ پالسار در این تصویر دیده نمی‌شود. همچنین ستاره‌های بسیار درخشانی که در عکس مشاهده می‌کنید، ارتباطی به این سحابی ندارند و صرفاً ستارگانی هستند که در مسیر دید تلسکوپ قرار گرفته‌اند.