رودکی؛ صدایی که از سپیدهدم زبان فارسی برخاست و هنوز در جغرافیای فرهنگ شنیده میشود.
رودکی سمرقندی، شاعرِ سپیدهدمِ زبان فارسی است؛ صدایی که از دل قرنها برخاسته و هنوز در جغرافیای وسیع فرهنگ فارسیزبان شنیده میشود. او نهفقط بنیانگذار شعر فارسی دری، بلکه آغازگر گفتوگویی فرهنگی است که فراتر از مرزها امتداد یافته است. در شعر رودکی، زندگی با تمام ناپایداریاش ستوده میشود. او انسان را به آگاهی […]
رودکی سمرقندی، شاعرِ سپیدهدمِ زبان فارسی است؛ صدایی که از دل قرنها برخاسته و هنوز در جغرافیای وسیع فرهنگ فارسیزبان شنیده میشود. او نهفقط بنیانگذار شعر فارسی دری، بلکه آغازگر گفتوگویی فرهنگی است که فراتر از مرزها امتداد یافته است.
در شعر رودکی، زندگی با تمام ناپایداریاش ستوده میشود. او انسان را به آگاهی و زیستن در لحظه فرا میخواند؛ چنانکه میسراید:
«**شاد زی با سیهچشمانِ شاد
که جهان نیست جز فسانه و باد**»
این نگاه انسانی و جهانشمول، راز ماندگاری رودکی است. سادگی زبان، موسیقی کلام و نزدیکی به تجربه زیسته انسان، شعر او را به سرمایهای مشترک میان ایران، آسیای مرکزی و دیگر سرزمینهای فارسیزبان بدل کرده است؛ میراثی که پیش از سیاست، فرهنگ را پیوند میزند.
امروز نام رودکی نهتنها در تاریخ ادبیات ایران، بلکه در حافظه فرهنگی منطقه جایگاهی مشترک دارد. او پلی است میان زبان، هویت و گفتوگوی بینفرهنگی؛ یادآور این حقیقت که شعر میتواند فراتر از زمان و مکان، زبان مشترک انسانها باشد.
بزرگداشت رودکی، بزرگداشت آغاز راهی است که زبان فارسی را به ابزار بیان انسان، خرد و مهر بدل کرد؛ آغازی که هنوز ادامه دارد.
گردآوری توسط آذرنگارنده