ضربان فستیوال موغام در دستان فرزین سلطانی
به گزارش آذرنگارنده به نقل از تابان خبر: ناغارا؛ نبض تپنده صحنه موسیقی آذربایجان چند سالی است که قلب فستیوالهای موغام تبریز با دستان فرزین سلطانی به تپش میافتد؛ صدای ناغارا، همچون نبضی پنهان اما قدرتمند، روح صحنه موسیقی آذربایجان را تازه میکند. به گزارش پایگاه خبری تابانخبر، در دل تبریز، جایی که باد در […]
به گزارش آذرنگارنده به نقل از تابان خبر:
ناغارا؛ نبض تپنده صحنه موسیقی آذربایجان
چند سالی است که قلب فستیوالهای موغام تبریز با دستان فرزین سلطانی به تپش میافتد؛ صدای ناغارا، همچون نبضی پنهان اما قدرتمند، روح صحنه موسیقی آذربایجان را تازه میکند.
به گزارش پایگاه خبری تابانخبر، در دل تبریز، جایی که باد در کوچههای قدیمی آن عطر تاریخ و نغمههای کهن را میپراکند، صحنهای جان میگیرد؛ نورها روی چهره نوازندگان مینشینند و سایهها در لرزش هوا با آنها همراه میشوند.
در این میان، فرزین سلطانی با ناغارای خود بر صحنه ظاهر میشود؛ دستانش بر پوست ساز میکوفت و هر ضربه، زمین و زمان را تکان میدهد. هر کوبش، قلب شنونده را در ریتمی تازه شریک میکند.
هر نت، هر سکوت و هر لرزش، روایتی از شور، هیجان و روح آذربایجان را در خود دارد. تفاوت اجرای او را میتوان در هماهنگی کاملش با دیگر سازها—از تار گرفته تا کمانچه—و لطافت ضربههایی جست که حتی در اوج هیجان، به ظرافت نقش میبندند.
ریتمها همچون رودی زنده از دل تاریخ میگذرند و ضربان ناغارا با نفس شنونده همراه میشود. صداها در هم میپیچند و بالا میروند؛ گویی هر کوبش، قصهای از آذربایجان را در هوا حک میکند؛ قصهای که انسان، زمین و موسیقی را در لحظهای جاودانه به هم پیوند میزند.
آغاز راه؛ خانهای که با موسیقی نفس میکشید
سلطانی، نوازنده ناغارا و خواننده تبریزی، درباره خود میگوید:
«متولد ۲۵ شهریور ۱۳۶۱ در خیابان ۱۷ شهریور تبریز هستم. از همان لحظهای که چشم باز کردم، خود را میان موجی از نغمهها یافتم. خانه ما آکنده از صداهایی بود که همچون نسیم در اتاقها میچرخید. برادرانم با تار، قارمون و ناغارا، هوای خانه را به آواز زندگی تبدیل میکردند. گویی هر دیوار از پوست ساز ساخته شده و هر صبح با نخستین نت بیدار میشد.»
او ادامه میدهد:
«چهار–پنج سال بیشتر نداشتم که انگشتانم برای نخستینبار بر پوست ناغارا نشست. همان لحظه فهمیدم که ریتم، نه فقط در ساز، بلکه در قلبم نیز میتپد.»
سلطانی در هفتسالگی وارد کلاسهای استاد ایوب پاشنگ شد و بهعنوان کمسنترین عضو آنسامبل او، پا به دنیای اجرایی حرفهای گذاشت.
ناغارا؛ ساز ریتم، ساز زندگی
او میگوید:
«ساز تخصصی من سازهای کوبهای و ناغارا است؛ سازهایی که ریتم را نهتنها در موسیقی، بلکه در تار و پود زندگی انسان جاری میکنند. ریتم مانند نبض زندگی است؛ تند و کند میشود، بالا و پایین دارد و حتی سکوت میان دو ضرب معنایی جدید خلق میکند.»
سلطانی معتقد است که ارتباط او با ریتم تأثیر عمیقی بر خوانندگیاش داشته و سبب شده جملهبندی و فراز و فرود آواز را با درکی متفاوت تجربه کند.
گروهها، تجربهها و مسیر حرفهای
او درباره فعالیتهای گروهی خود میگوید:
«در سالهای اخیر آنسامبل سازهای کوبهای با نام اوزان ریتم گروپی را تشکیل دادم؛ گروهی ۱۰ تا ۱۲ نفره که هماهنگی آنها تجربهای بینظیر بود؛ هرچند فعلاً فعالیت گروه موقتاً متوقف شده، اما در آینده نزدیک با قدرت بیشتری ادامه خواهد یافت.»
سلطانی از همکاری با گروهها و آنسامبلهای مختلفی همچون:
-
آنسانبل کودکان آموزشگاه آذربایجان «یاغیش فعلی»
-
گروه مرحوم استاد حسن دمیرچی
-
«راست موغام گروپی» به رهبری استاد شهریار صدیق
-
ارکستر «ندای امین»
-
ارکستر آذربایجان
-
و اکنون آنسامبل خاری بلبل
بهعنوان بخش مهمی از مسیر حرفهای خود یاد میکند.
خوانندگی؛ از تهران تا جشنوارههای بینالمللی
سلطانی در ادامه میگوید:
«خوانندگی را نیز بهصورت خودآموز آغاز کردم. در سالهایی که اجرای زنده چندان رایج نبود، در خانه آذربایجان تهران برنامه اجرا میکردم؛ جایی که صحنهاش برای من بوی فرهنگ و موسیقی سرزمینم را داشت.»
او از تولید کلیپ «اویان» با اشعار عمادالدین نسیمی و استقبال گسترده از آن یاد میکند؛ اثری که در جشنوارهای بینالمللی در ترکیه نیز اجرا شد.
سلطانی همچنین از حضور خود در سه دوره جشنواره موسیقی سراسری موغام تبریز میگوید و معتقد است:
«هرگز در جشنوارههای رقابتی شرکت نکردهام؛ زیرا هنر را نمیتوان با معیارهای عددی سنجید. ارزش هنر در اصالت، بیان و تأثیرگذاری آن است، نه در مدال و رتبه.»
نگاهی به آینده موسیقی آذربایجانی
او با خوشبینی به آینده مینگرد:
«در سالهای اخیر توجه جوانان به موسیقی اصیل آذربایجانی بیشتر شده؛ نتیجه تلاشهای ارزشمند پیشکسوتان و برگزاری فستیوالهای موغام در شمال و جنوب آذربایجان. امروز راه ورود به موسیقی بسیار هموارتر از گذشته است. نسل جدید باید قدر این فرصتها را بداند و آن را برای آیندگان هموارتر کند.»
گفتگو از: زهرا ناصران